Son okuduklarım...Son izlediğim...

Birden fotoğrafçı siyah örtüsünü başından atarak doğruldu.Yüzü hatta biraz terlemişti, ümitsiz bir tavırla:

_Beyim mazur görün, sizin fotoğrafınızı çekemeyeceğim, dedi.

Evet bir tiyatro izledim ismi bu Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi, ne güzel değil mi?

Ziya Osman Saba'nın kitabından hazırlanan bu tiyatro oyunu 1 saat 10 dakikalık tek kişilik bir oyun.

Bende kitabı da var,daha önce okumuştum bu kısa hikayeyi ve çok etkilenmiştim.

Kısa yaşamına ( 1910-1957 ) duygu dolu yazılar, düşünceler, şiirler sığmış ve bugünlere bizlere ulaşmış, unutulmamış bir yazar Ziya Osman Saba.

Ziya Osman Saba'ya ait bu fotoğrafları tiyatro broşüründen kesip Scrapbook tarzı defterime yapıştırdım henüz defterimi sizlerle paylaşmamıştım ama en kısa zamanda diğer defterlerimle görücüye çıkacağız...

Ben fotoğrafları ve kısa sözleri çok sevdim, işte birkaçı...

''Çocukluğum, çocukluğum...

Bir çekmecede unutulmuş.

Senelerle rengi solmuş,

Bir tek resim çocukluğum.''

''Uzakta, mektepteyken okuduğumuz şarkı,

Su içmek o tasasız günlerin çeşmesinden.''

''Kapıyı ben çalmadan açıverirdi karım,

Her akşam tekrarlardım onun güzel adını.''

''Kaybolmuş baharıma beni götür hatıra

Hafızam avut beni, beni kurtar ey şiir!''

''Bu basabilmek saadetine erdiğiniz kaldırımlara hiç tükürülür mü?''

:)))

Okuduğum kitaplara gelince Odamda Seyahat-Odamda Gece Seferi

Kitabı büyük bir keyifle okudum, üzerinde bol bol düşünerek ara ara gülerek...

Kitap bilgece düşünceleri esprili bir dille anlatmış, felsefesi bol ama anlaşılır bir kitap...

Tavsiye ediyorum ama herkesin seveceği bir tür değil, bence içinden birkaç pasaj okuyup, severseniz alın, derim.

Mine Söğüt kitabı Beş Sevim Apartmanı ise cinlerle, perilerle gezmek için ideal bir kitap.

Bu kitap da yine herkesin seveceği bir tür değil ama ben sevdim, rahat ve hızlı okudum.

Yorucu değil kısa kısa bölümler şeklinde ilerliyor...

Bu yazarın okuduğum ilk kitabı Sevgili Zero önermişti.Ben yazarın dünyasını ve anlatımını sevdim...

Mino'nun Siyah Gülü yazarının okuduğum ilk kitabı...

Kitap içinde tek şarkılık bir Cd de veriyor, şarkı harika!

Kitap genel olarak iyi ama nedense beni çok içine almadı ve zor ilerledim.

Kitabın bölümlerindeki bağlantılar beni yordu, bir geçmiş, bir bugün, bir o bir bu derken kopukluklar yaşadım yalnız Mino'nun ağzından yazılan mektuplara hayran oldum...

Sonunu da beğendim, ben biraz zor ilerledim ama kitap kötü diyemem.

Belki de benim rahat bir dönemime denk gelmedi kitap, bu yüzden de bağlanamamış olabilirim...Hatlar kopuktu bu aralar bende :)

Bu kitap blog dünyasında çokça rastladığım kitaplardan Yekta Kopan-Kediler Güzel Uyanır

Bu kitabı arkadaşım verdi, kitap kardeşliği kapsamında;)

ben de iki günde okudum ama genel olarak birşey söylemem gerekirse beni çok da etkilemedi...İçinden defterime yazdığım bazı cümleler oldu o kısımları çok sevdim.Onlardan paylaşacağım...Zaten kitap öykü kitabı ve öyküler de söylem gibi kısa kısa, ben yazarın diğer kitabı Bir de Baktım Yoksun'u daha çok seveceğimi düşünüyorum en kısa zamanda onu da okuyacağım.

Bir kitap içindekileri unuttuğunuz zaman küsmez size.İnsanlar öyle midir ya!

Bulutlar geçerken konuşur demişti.Ne dediklerini hemen duyman , hızlıca okuman lazım.Hayat da öyledir, geçer, gider, iyi dinlemezsen, ne dediğini duyamazsın.

Sevmek kendinden geçmektir.Ey sevgi, neden böyle serseri bir gecede geldin evime?

Bir nefesin bile, kelebek gibi tenimden geçebileceğini öğrettin, öyleyse götür sözlerimi sevgiliye: Seni hep seveceğim!

Mutlu bir hafta dilerim...